ترشحات بینی بعد از جراحی بینی

بعد از عمل بینی (رینوپلاستی)، ترشحات مختلفی ممکن است از بینی خارج شود که هر کدام علت و معنای خاصی دارند. در اینجا انواع ترشحات بینی پس از عمل و توضیحاتی درباره هر یک آورده شده است: ترشحات خونی یا خونابه مخلوطی از خون و مایع شفاف (در روزهای اول پس از عمل). ترشحات زرد یا سبز (چرکی): علت ترشحات چرکی باید بررسی شود و حتماً باید درمان شود و ترشحات چرکی نباید به حال خودش گذاشته شود زیرا ترشحات چرکی معمولاً پیشرفت می کند. ترشحات مخاطی غلیظ، سفید و شیری رنگ
حس چشايى يكى از حواسى است كه متكى و وابسته به حس بويايى است . به عبارت ديگر براى داشتن يك حس چشايى خوب اول بايد بويايى خوب داشته باشيم .
بعد از جراحى بينى به مدت يك الى دو ماه به دليل وجود ورم مخاط داخل بينى ممكن است حس بويايى به طور موقت كاهش يابد كه در اين صورت به دنبال آن حس چشايى هم كم مى شود و بيمار اظهار مى دارد كه مزه غذا را احساس نمى كند ، اما خوشبختانه اين مسايل موقتى است و بعد از يك الى دو ماه بويايى و چشايى هر دو به حالت نرمال بر مى گردند .

چرا بعد از عمل بینی حس چشایی تغییر می‌کند؟

1. تورم و التهاب داخلی بینی
پس از جراحی، مخاط بینی متورم می‌شود. این تورم می‌تواند مسیر جریان هوا به سمت ناحیه بویایی را محدود کند و باعث کاهش حس بو شود. این حالت معمولاً در چند هفته اول شایع است.
2. وجود تامپون یا اسپلینت داخلی
در صورت استفاده از تامپون یا اسپلینت، مسیر تنفسی موقتاً مسدود می‌شود و بویایی کاهش می‌یابد.
3. خشکی مخاط
استفاده از داروها، تنفس دهانی و کاهش ترشحات طبیعی می‌تواند باعث خشکی مخاط و اختلال موقت در عملکرد گیرنده‌های بویایی شود.
4. آسیب موقت اعصاب بویایی
در موارد نادر، ممکن است در حین جراحی فشار یا التهاب باعث اختلال موقت در اعصاب بویایی شود. آسیب دائمی بسیار نادر است.
5. تغییر جریان هوا
اصلاح ساختار داخلی بینی می‌تواند الگوی جریان هوا را تغییر دهد. در برخی موارد، زمان لازم است تا مغز با الگوی جدید تطابق پیدا کند.

علائم شایع تغییر چشایی پس از رینوپلاستی

بیماران ممکن است یکی از موارد زیر را تجربه کنند:
◆ کاهش شدت طعم غذا
◆ بی‌مزه شدن غذاها
◆ احساس طعم فلزی یا غیرطبیعی
◆ کاهش یا از دست رفتن موقت حس بویایی
◆ کاهش اشتها به دلیل عدم درک طعم
این علائم معمولاً موقتی هستند.

این تغییر چقدر شایع است؟

کاهش موقت بویایی بعد از جراحی بینی نسبتاً شایع است، اما اختلال واقعی و پایدار در چشایی بسیار نادر است. در اکثر بیماران، عملکرد طبیعی طی چند هفته تا چند ماه به طور کامل بازمی‌گردد.