جراحی بینی منگنه ای

اگر غضروف بیشتر از میزان استاندارد تراشیده شود قدرت باز نگه داشتن فضاى داخل بینى را ندارد و به داخل فرو مى رود. در این حالت به نظر مى رسد به بینى فرد گیره یا منگنه زده شده است و اصطلاحاٌ بینی، منگنه ای شده است.

بینی منگنه‌ای (Pinch Nose) چیست؟

بینی منگنه‌ای یا "Pinch Nose" یکی از عوارض شایع در جراحی‌های زیبایی بینی است که متأسفانه معمولاً به دلیل تکنیک اشتباه یا برداشتن بیش از حد غضروف در جراحی اولیه رخ می‌دهد.

در حالت استاندارد، غضروف‌های نوک بینی باید استحکام کافی برای حفظ شکل و باز نگه داشتن فضای داخلی بینی را داشته باشند. اما اگر جراح در حین عمل، غضروف‌ها را فراتر از حد استاندارد بتراشد، ساختار حمایتی نوک بینی از بین می‌رود.

در نتیجه، پوست روی بینی به سمت داخل کشیده می‌شود و این تصور را ایجاد می‌کند که گویی یک گیره یا منگنه به نوک بینی زده شده است. این وضعیت علاوه بر ظاهر غیرطبیعی، معمولاً با مشکلات تنفسی نیز همراه است، زیرا مجاری هوایی داخلی بینی به دلیل از دست دادن پشتیبانی غضروفی، دچار انسداد یا جمع‌شدگی می‌شوند.

چرا بینی دچار حالت منگنه‌ای می‌شود؟

عامل اصلی بروز این مشکل، تضعیف شدید چارچوب غضروفی بینی است.

نوک بینی توسط غضروف‌هایی به نام غضروف‌های "لترال" حمایت می‌شود. اگر جراح برای کوچک کردن بیش از حد بینی، این غضروف‌ها را بیش از اندازه تضعیف کند یا بخش‌های بزرگی از آن‌ها را جدا نماید، اسکلت بینی توانایی تحمل فشار پوست و بافت‌های نرم را از دست می‌دهد.

در این حالت، بافت‌های نرم بینی به سمت مرکز فرو می‌روند و ظاهر "نیشگون گرفته" یا "منگنه‌ای" ایجاد می‌شود. این عارضه نه تنها از نظر زیبایی آزاردهنده است، بلکه به دلیل کاهش قطر دریچه داخلی بینی، کیفیت تنفس بیمار را نیز به شدت کاهش می‌دهد.

درمان و اصلاح بینی منگنه‌ای (رینوپلاستی ثانویه)

خوشبختانه این مشکل با انجام جراحی ترمیمی (رینوپلاستی ثانویه) قابل اصلاح است.

هدف از جراحی ترمیمی در این بیماران، بازسازی ساختار حمایتی از دست رفته است. جراح باید به جای تراشیدن مجدد، به تقویت ساختار بینی بپردازد.

اصلاح این مشکل با استفاده از پیوند غضروف (Grafting) انجام می‌شود. برای این منظور، جراح از غضروف‌های بدن خود بیمار استفاده می‌کند تا ستون‌بندی بینی را دوباره محکم کند.

منابع برداشت غضروف معمولاً عبارتند از:

1- غضروف تیغه بینی (سپتوم): اگر در جراحی قبلی مقدار کافی از غضروف سپتوم باقی مانده باشد، بهترین گزینه برای پیوند است.

2- غضروف پشت گوش: اگر غضروف داخلی بینی کافی نباشد، از غضروف پشت گوش برای بازسازی نوک بینی و تقویت دیواره‌های جانبی استفاده می‌شود.

در واقع با قرار دادن این غضروف‌های پیوندی در نقاط حساس، فضای داخلی بینی مجدداً باز شده و ظاهر "منگنه‌ای" برطرف می‌شود تا بینی به فرم طبیعی، مستحکم و زیبا بازگردد.

اهمیت انتخاب جراح در جراحی ترمیمی

جراحی ترمیمی برای رفع حالت منگنه‌ای بینی، یکی از پیچیده‌ترین جراحی‌های زیبایی محسوب می‌شود.

از آنجایی که اسکلت بینی قبلاً دستکاری شده است، جراح باید از دقت و مهارت بسیار بالایی برخوردار باشد تا بتواند بافت‌های آسیب‌دیده را بدون ایجاد آسیب بیشتر، ترمیم کند.

بسیاری از بیماران که دچار عارضه "پینچ نوز" هستند، تنها نگران ظاهر بینی خود هستند، اما یک جراح متخصص در رینوپلاستی ثانویه، همزمان با اصلاح زیبایی، عملکرد تنفسی را نیز بهبود می‌بخشد.

بنابراین اگر بینی شما دچار این حالت شده است، توصیه می‌شود حتماً توسط جراحی معاینه شوید که تجربه کافی در زمینه جراحی‌های ترمیمی و پیوند غضروف دارد.

این مرحله از درمان، آخرین فرصت برای اصلاح فرم و عملکرد بینی شماست، پس در انتخاب پزشک دقت و وسواس لازم را به خرج دهید.

سخن پایانی

اگر بعد از جراحی بینی احساس می‌کنید نوک بینی‌تان بیش از حد باریک شده، در تنفس دچار مشکل هستید و ظاهر بینی‌تان شبیه به حالتی است که گویی منگنه شده است، نگران نباشید؛ این وضعیت راه حل علمی و تخصصی دارد.

با تقویت مجدد غضروف‌ها و بازسازی اسکلت‌بندی بینی، می‌توان زیبایی و عملکرد صحیح را به بینی شما بازگرداند.

پیشنهاد می‌شود برای بررسی دقیق‌تر، تصاویر بینی خود را به تیم پزشکی ما ارسال کنید تا وضعیت غضروف‌ها و امکان انجام جراحی ترمیمی به صورت تخصصی ارزیابی شود.

گالری قبل و بعد بینی های منگنه ای

 تمام شد!