Using Ear Cartilage in Rhinoplasty

Dr. Hamidreza Hosnani

ENT Specialist | Rhinoplasty Surgeon in Tehran | Nose Surgery Specialist

The human ear is an important source of cartilage used in rhinoplasty for grafting purposes. Among the available cartilage sources in the body, ear cartilage and rib cartilage are considered the best options. Removing cartilage from the ear does not affect the appearance or function of the ear.

Ear Cartilage as a Graft Source
Sometimes Ear Cartilage Is Needed for Nose Revision.

غضروف گوش؛ منبعی ارزشمند در جراحی ترمیمی بینی

در جراحی ترمیمی یا زیبایی بینی، تأمین غضروف پیوندی (graft) از منابع اتولوگ (از بدن خود بیمار) همواره ترجیح داده می‌شود، چرا که تطابق زیستی کامل با بدن فرد دارد و احتمال بروز واکنش‌های ایمنی، جذب و عفونت در آن بسیار کاهش می‌یابد. در این میان، گوش انسان یکی از مهم‌ترین و قابل اعتمادترین منابع غضروفی در بدن به شمار می‌رود که به‌طور گسترده در اعمال جراحی بینی، به‌ویژه در موارد نیاز به بازسازی ساختارهای نرم یا ظریف، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ویدئو: راز پشت صحنه بازسازی بینی‌های بیش از حد سربالا!

دکتر حسنانی در پاسخ به پرسشی که از او درباره جراحی بینی‌های بسیار سربالا و عروسکی شد، توضیح داد که بالا بودن نوک بینی تا یک حد مشخص می‌تواند زیبا باشد، اما اگر از آن حد فراتر برود، نه‌تنها زیبایی را افزایش نمی‌دهد بلکه نتیجه برعکس خواهد داشت و ظاهر طبیعی و متناسب بینی از بین می‌رود. او برای روشن‌تر شدن موضوع به عکسی که روی دیوار مطب قاب شده بود اشاره کرد و توضیح داد که این بیمار قبلاً توسط یکی از همکاران جراحی شده بود و زاویه بینی او حدود ۱۳۰ درجه در نظر گرفته شده بود. همان‌طور که در عکس مشخص بود، این حالت زیبایی طبیعی نداشت و به اصطلاح به آن «شورت نوز» یا بینی بیش از حد کوتاه گفته می‌شود. دکتر حسنانی توضیح داد که در این مورد مجبور شده با استفاده از غضروف دنده، نوک بینی را بازسازی کند و زاویه بینی را به حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ درجه برساند تا فرم طبیعی و هماهنگ‌تری با چهره بیمار ایجاد شود. این مثال نشان می‌دهد که رعایت اصول علمی و حفظ تناسبات طبیعی در جراحی بینی اهمیت زیادی دارد.

🔹 مقایسه منابع غضروفی: گوش یا دنده؟

در میان منابع غضروفی در بدن، غضروف گوش (auricular cartilage) و غضروف دنده (costal cartilage) دو گزینه‌ی اصلی و ارجح محسوب می‌شوند. غضروف گوش به‌دلیل قوس طبیعی، نازکی و انعطاف‌پذیری ساختاری، برای بازسازی نواحی چون نوک بینی، دریچه داخلی و جانبی بینی بسیار مناسب است. در مقابل، غضروف دنده بیشتر در مواردی کاربرد دارد که نیاز به حجم زیاد، استحکام بالا یا بازسازی اسکلت مرکزی بینی وجود داشته باشد.

🔹 برداشت غضروف از گوش؛ بدون اثر بر ظاهر و عملکرد

برداشت غضروف از گوش، در صورت رعایت اصول تکنیکی، هیچ‌گونه تأثیر منفی بر ظاهر یا عملکرد شنوایی گوش ندارد. در مواردی نیز که تنها بخشی از غضروف برداشت می‌شود، امکان ترمیم خودبه‌خودی یا بازسازی ناحیه‌ی برداشت‌شده با استفاده از غضروف‌های پس‌گوشی (postauricular) وجود دارد.

🔹 اولویت با منابع طبیعی بدن؛ چرا نه غضروف‌های بانکی؟

از دیدگاه دکتر حسنانی، استفاده از منابع غضروفی بدن خود فرد، نسبت به گزینه‌های دیگر نظیر غضروف‌های بانک بافت (allograft) یا غضروف‌های اشعه‌دیده (irradiated cartilage)، ارجحیت دارد. به همین دلیل، در اغلب جراحی‌های ترمیمی، غضروف مورد نیاز از گوش یا دنده‌ی خود بیمار تهیه می‌گردد تا ضمن تضمین زیست‌سازگاری، از عوارض جانبی و پیامدهای بلندمدت جلوگیری شود.



پاسخ به سوالات مرتبط